Eline Venneman

TCS London Marathon voor het Leontienhuis

Zes jaar geleden was mijn leven één groot zwart gat. Met kilo’s ondergewicht, een hart dat nog maar 30 slagen per minuut maakte en een lichaam dat geen energie meer had om meer te doen dan puur ‘overleven’, was het iedere dag de vraag of ik de volgende wel zou halen. De verschrikkelijke ziekte Anorexia Nervosa was mijn leven ingeslopen en had me volledig in bedwang. 

Natuurlijk ging mijn eetstoornis niet om het eten zelf, maar wel om de manier waarop ik destijds over mezelf dacht. Ik was zó onzeker, zó perfectionistisch en had zó’n negatief zelfbeeld, dat ik de controle vond in het niet eten. Hiermee kon ik alle vervelende gevoelens onderdrukken en ontsnappen aan het gevoel niet goed genoeg te zijn, niet leuk genoeg te zijn en niet te voldoen aan de verwachtingen van anderen. Althans... dat dacht ik.

Toen ik lichamelijk dusdanig was afgetakeld, kon ik niet anders dan de realiteit onder ogen zien: ik móést met mezelf aan de slag. Ik móést gaan vechten voor herstel, want anders zou ik niet meer heel lang leven. Maar dat gevecht kon ik niet in mijn eentje aan. Ik had keihard ondersteuning nodig van anderen, die mij hier doorheen konden slepen. Helaas was het vinden van passende hulp echter nog niet zo makkelijk…

Gelukkig kwam het Leontienhuis op mijn pad: een inloophuis waar ervaringsdeskundigen klaar staan om eetstoornispatiënten te helpen bij het verzamelen van moed en kracht om het gevecht tegen de eetstoornis aan te gaan. Al na één bezoek aan het Leontienhuis was ik dusdanig geïnspireerd – in het bijzonder door de oprichtster, Leontien van Moorsel, zelf – dat ik één ding heel zeker wist. Ik ging alles op alles zetten om beter te worden, om te herstellen van deze verschrikkelijke ziekte die me diepongelukkig maakte. Ik ging vechten voor mezelf, voor mijn leven en geluk.

Nu, zes jaar later, weet ik dat het kan: mezelf accepteren zoals ik ben, het leven omarmen en balans terugvinden. Maar als het Leontienhuis er niet was geweest, weet ik niet of ik hetzelfde had kunnen zeggen. Ik betwijfel of ik de intrinsieke motivatie om voor herstel te kiezen dan ooit had gevonden. Niet voor niets ben ik het Leontienhuis daarom ontzettend dankbaar. Ik bewonder het werk van alle vrijwilligers enorm en wil graag iets terugdoen voor alles wat zij voor mij (en voor anderen) hebben gedaan. Daarom loop ik op 2 oktober 2022 – in samenwerking met Run2Day en New Balance – de marathon van Londen. Hiermee hoop ik een mooi bedrag aan donaties voor het Leontienhuis op te halen. Daarnaast wil ik op deze manier laten zien dat je na een eetstoornis weer zó krachtig kunt worden (zowel fysiek als mentaal) dat het mogelijk is om de uitdaging van een marathon aan te gaan.

Ik heb er alle vertrouwen in dat het me lukt om de volledige afstand uit te lopen! Volg jij mijn avontuur de komende weken? En steun je mij met een donatie aan het Leontienhuis? Alvast ontzettend bedankt! 

42 km
van mijn doel 42 km
London Marathon 02/10/2022 | 9:45
London Marathon 02/10/2022 | 9:45
Bekijk alle
02/10/2022
19:25

Philip

Bekijk alle

€ 250 opgehaald

€ 500 opgehaald

€ 1.000 opgehaald

Eerste donatie ontvangen

10 donaties ontvangen

25 donaties ontvangen

50 donaties ontvangen

Een blogbericht geplaatst

Toon meer

Om de fondsenwerving van het Leontienhuis te waarborgen, is per 1 januari 2021 Stichting Vrienden van het Leontienhuis opgericht. Deze stichting zet zich volledig in op fondsenwerving voor het Leontienhuis. Dat is hard nodig, omdat het Leontienhuis grotendeels afhankelijk is van donaties. Wij zamelen gelden in voor het Leontienhuis en bouwen aan een warm netwerk ‘vrienden van’, voor de toekomstbestendigheid van het Leontienhuis. Ons streefbedrag € 200.000,-